آنیس واردا با این پرتره هم‌زمان از یک خواننده زن که در انتظار نتایج آزمایش بیوپسی خود در شهر سرگردان است، پاریس دهه شصت را به زیبایی به تصویر می‌کشد. فیلم «کلئو از ۵ تا ۷» که وقایع‌نگاری دقیق دقایقی از زندگی یک زن است، ترکیبی پرشور از سینما حقیقت زنده و ملودرام است که موسیقی متن آن اثر میشل لوگران بوده و ژان‌لوک گدار و آنا کارینا نیز در آن نقش‌های کوتاهی ایفا می‌کنند.

کارگردان فرانسوی «اگنس واردا» همراه با دوست خود «جی آر» که در زمینه عکاسی و نقاشی دیواری فعالیت می‌کند، راهی نواحی روستایی فرانسه شده و تصاویری از ساکنین این مناطق تهیه می‌کنند و...

در این فیلم کوتاه یک زن و شوهر فرانسوی عشق خود را در معماری و موزاییک ایرانی می یابند.

زندگی در هم تنیده دو زن در فرانسه دهه 1970، با جنبش زنانی که "اگنس واردا" در آن درگیر بوده در مسیر هم قرار می گیرد. "پومی" و "سوزانه" پس از کمک "پومی" به "سوزانه" برای سقط جنین پس از سومین بارداری با هم آشنا می شوند. آنها از هم جدا شده و پس از ده سال با هم برخورد می کنند و...

آنیس واردا، نماد فیلم‌سازی و کارگردان برنده جایزه‌ای که بسیاری او را مادربزرگ موج نوی فرانسه می‌دانند، در این مستند خودزندگینامه‌ای منحصربه‌فرد، دوربین را به سمت خود می‌چرخاند. این پرتره شخصی که از بخش‌هایی از فیلم‌ها و بازسازی‌های دراماتیک پیچیده تشکیل شده است، فراز و نشیب‌های حرفه‌ای واردا، دوستی‌های متعددی که بر زندگی او تأثیر گذاشتند و ازدواج طولانی‌مدت او با ژاک دمی، غول سینما را روایت می‌کند.

واردا نگاه خود را روی خوشه‌چینان متمرکز می‌کند؛ کسانی که زمین‌های درو شده را برای یافتن سیب‌زمینی یا شلغم‌های باقی‌مانده جستجو می‌کنند. جستجوی او از گوشه‌های فراموش‌شده حومه فرانسه تا ساعات تعطیلی بازارهای تره‌بار پاریس ادامه می‌یابد و افرادی را دنبال می‌کند که اصرار دارند برای آنچه جامعه دور انداخته است، چه از روی ناچاری و چه به عنوان یک فعالیت مدنی، کاربردی پیدا کنند.

مسیو سینما که صد سال دارد، به تنهایی در یک ویلای بزرگ زندگی می‌کند. خاطرات او در حال محو شدن است، بنابراین زن جوانی را استخدام می‌کند تا برایش داستان‌هایی درباره تمام فیلم‌هایی که تا به حال ساخته شده تعریف کند.

مستند آنیس واردا از جشن‌هایی که به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد ساخت فیلم «دختران جوان روشفور» به کارگردانی همسرش ژاک دمی برگزار شد.

ژاکو دمی، فرزند یک صاحب تعمیرگاه و یک آرایشگر، شیفته سینماست و تصمیم می‌گیرد به هر قیمتی که شده، رویای خود برای فیلم‌ساز شدن را دنبال کند.

علاقه‌مندی‌ها، دغدغه‌ها و فانتزی‌های دو هنرمند منحصربه‌فرد در این همکاری الهام‌بخش میان آنیس واردا و دوست دیرینه‌اش، جین برکین بازیگر، به هم پیوند می‌خورند. فیلم «ژان ب. به روایت آنیس و.» که در طول یک سال و به مناسبت چهلمین سالگرد تولد برکین ساخته شده (رویدادی که خود او اعتراف می‌کند کمی بابتش اضطراب دارد)، تصویر خصوصی و متفکرانه برکین را در تقابل با برکین به عنوان یک نماد و ستاره قرار می‌دهد.

یک زن ۴۰ ساله و تنها، با عاشق شدن به ژولین ۱۴ ساله، خود را در حال شکستن تابوها می‌بیند؛ اما آیا این یک رابطه عاشقانه است یا تلاشی مذبوحانه برای بازگرداندن زمان در مواجهه با میانسالی؟

مونا برژرون مرده است و جسد یخ‌زده‌اش در خندقی در حومه فرانسه پیدا می‌شود. فیلم از این نقطه به هفته‌های منتهی به مرگ او فلاش‌بک می‌زند. از طریق این فلاش‌بک‌ها، شاهد افول تدریجی مونا هستیم؛ او از جایی به جای دیگر سفر می‌کند، به کارهای موقت مشغول می‌شود و نزد هر کسی که به او سرپناهی بدهد می‌ماند. مونا به شدت مستقل است و آزادی را به آسایش ترجیح می‌دهد، اما همین اشتیاق به آزادی است که در نهایت او را به سمت نابودی سوق می‌دهد.

واردا با سفر از ونیس بیچ به واتس، به نقاشی‌های دیواری لس‌آنجلس به عنوان پس‌زمینه و آینه‌ای از فرهنگ‌های متعدد این شهر نگاه می‌کند. او با نگاهی کنجکاو به گرافیتی و واقع‌گرایی عکس‌گونه، دیسکوی اسکیت‌سواری و خشونت باندهای خیابانی، مسیحیان تبشیری، پیروان هاره کریشنا، هنرمندان، فرشتگان و شهروندان عادی لس‌آنجلس می‌نگرد.

یک زن جوان فرانسوی پس از جدایی از پدر فرزندش، سعی می‌کند در لس‌آنجلس برای خود و پسرش سرپناهی پیدا کرده و شروعی تازه داشته باشد.

دختری که پدرش اهل یونان است، در فرانسه به تحصیل در رشته هنر باستان می‌پردازد. این فیلم برای تلویزیون ساخته شد اما به دلایل سیاسی مربوط به تصویرسازی‌اش از یونانی‌ها هرگز پخش نشد. یک نسخه کاری از آن در سال ۱۹۷۱ در بلژیک به نمایش درآمد و فیلم اکنون به صورت بازسازی‌شده در دسترس است.

سه بازیگر در هالیوود با هم زندگی می‌کنند و روابط عاشقانه‌ای دارند. در این میان، کارگردانی از نیویورک می‌آید تا فیلمی درباره بازیگران و هالیوود بسازد.

در اکتبر ۱۹۶۷، زمانی که آنیس واردا برای تبلیغ آخرین فیلمش در سان‌فرانسیسکو به سر می‌برد، به پیشنهاد دوستش تام لودی، با یکی از خویشاوندانش که تا به حال چیزی درباره‌اش نشنیده بود آشنا می‌شود؛ ژان واردا ملقب به «یانکو». این عموی تا پیش از این ناشناخته، روی قایقی در سوسالیتو زندگی می‌کند، نقاش است، سبک زندگی هیپی‌ها را برگزیده و عاشق زندگی است. این ملاقات بسیار شاد و لذت‌بخش رقم می‌خورد.

یک نویسنده تصمیم می‌گیرد از ساکنان عجیب و غریب یک جزیره کوچک به عنوان الگوی شخصیت‌های کتاب جدیدش استفاده کند.

فرانسوا، شوهر و پدر جوان، با وجود اینکه با ترز مهربان و زیبا ازدواج کرده است، خود را درگیر رابطه‌ای بی‌چون‌وچرا با یک کارمند جذاب اداره پست می‌بیند. فیلم «خوشبختی» به عنوان یکی از چالش‌برانگیزترین آثار آنیس واردا، با پالت رنگی فریبنده و شاد و نوای پرشور موتزارت، مفاهیم وفاداری و خوشبختی را در دنیای مدرن و خودمحور امروز بررسی می‌کند.

برداشتی از خیابان موفتار در منطقه ۵ پاریس، از دریچه چشمان یک زن باردار.

بررسی عمیق زندگی مشترکی که در آستانه فروپاشی است، در پس‌زمینه یک دهکده ماهیگیری کوچک در مدیترانه. این اثر هم تصویری سبک‌پردازی‌شده از رابطه پیچیده یک زوج متاهل است و هم نگاهی مستندگونه به مبارزات روزمره ساکنان بندر ست در جنوب فرانسه دارد.